Generał brygady Ulysses S. Grant stawał się coraz bardziej znany, gdy pisał te słowa po kapitulacji Konfederackiego Fort Donelson w niedzielę, 16 lutego 1862 roku. Zwycięstwo Unii pod Fort Donelson podniosło na duchu Północ i zszokowało Południe. W ciągu kilku dni po kapitulacji Clarksville i Nashville wpadły w ręce Unii. Grant i jego wojska stworzyły drogę do zwycięstwa dla Unii.

Ten zalesiony park o powierzchni 361 akrów był niegdyś miejscem, gdzie znajdował się ziemny fort zbudowany w celu ochrony Waszyngtonu, DC, podczas Wojny Secesyjnej. Dziś odwiedzający mogą zobaczyć ziemne fortyfikacje i odpocząć na łonie natury. Aktywności obejmują pikniki, spacery przyrodnicze, jazdę na rowerze, ogrodnictwo, edukację ekologiczną, muzykę oraz programy prowadzone przez strażników.

Fort Foote został zbudowany w 1863 roku na szczycie Rozier's Bluff, aby wzmocnić pierścień umocnień otaczających Waszyngton, D.C. Dwa działa, które chroniły Waszyngton, nadal tam stoją, wraz z pozostałościami ziemnych umocnień fortu.

Wojna była nieuchronna, gdy James Oglethorpe założył Fort Frederica w 1736 roku, aby chronić brytyjskie kolonie przed Hiszpanami z Florydy. Fort Frederica przedstawia historię wojny z roku 1739-1748 znanej jako Wojna o Ucho Jenkinsa i jak jego brytyjscy obrońcy odpierali armię hiszpańską. Dziś archeologia odkryła historię tysiąca ludzi, którzy kiedyś tu żyli.

Fort Laramie, pierwotnie założony jako prywatny fort handlowy w 1834 roku, przekształcił się w największy i najbardziej znany posterunek wojskowy na Nizinach Północnych, zanim został opuszczony w 1890 roku. Znany jako „Stary Wielki Posterunek”, Fort Laramie był świadkiem całej szerokiej sagi o ekspansji na zachód Ameryki i oporze Indian przeciwko naruszeniom ich terytoriów.

Poznaj kompletny i autentyczny posterunek wojskowy z lat 1860-1870! Ten dobrze zachowany fort na Szlaku Santa Fe dzieli burzliwą historię z epoki Wojen Indiańskich. Budynki zbudowane z piaskowca chroniły żołnierzy znanych jako Strażnicy Szlaku Santa Fe.

Fort Matanzas National Monument chroni warowną wieżę obserwacyjną zbudowaną z kamienia muszlowego, ukończoną w 1742 roku, która broniła południowego podejścia do hiszpańskiej osady wojskowej St. Augustine. Obejmuje również około 300 akrów przybrzeżnego środowiska Florydy z wydmami, bagnami, lasami nadmorskimi oraz związaną z nimi florą i fauną, w tym gatunki zagrożone.

Przy blasku jutrzenki pojawia się duży czerwono-biało-niebieski sztandar? Czarne pasy i jasne gwiazdy... tak dzielnie powiewały... nad Fort McHenry! Waleczna obrona fortu podczas Bitwy o Baltimore w dniach 13-14 września 1814 roku zainspirowała Francisa Scotta Keya do napisania słów, które stały się hymnem narodowym USA. Historia fortu kryje wiele innych opowieści, od wojny secesyjnej po II wojnę światową.

Historia Fortu Monroe sięga od prehistorii do lat 2000. Indianie Kecoughtan zamieszkiwali Old Point Comfort przed przybyciem angielskich kolonistów. W 1619 roku przybyli pierwsi zniewoleni Afrykanie. Osoby uciekające z niewoli szukały w fortecy schronienia podczas wojny secesyjnej. Fort pozostawał bastionem obrony narodowej do 2011 roku, kiedy stał się parkiem narodowym.

Bitwa pod Fort Necessity latem 1754 roku była pierwszym starciem wojny francusko-indiańskiej. Ta wojna była starciem kultur brytyjskich, francuskich i rdzennych amerykańskich. Zakończyła się usunięciem władzy francuskiej z Ameryki Północnej i przygotowała scenę dla rewolucji amerykańskiej.